Lieve log-lezertjes,

ik ga voorlopig stoppen met deze blog. Ik ben deze blog begonnen met het idee anderen te helpen, om te beschrijven hoe ik van mijn angststoornis af zou komen. Nu is dat (nog) niet gelukt, al ben ik wel op weg! Maar ik wil graag ECHT anderen helpen en dat kan ik alleen doen als ik me zelf echt veel beter voel. Dus tot die tijd stop ik hier met bloggen, deze blog is te erg gelinkt aan angst enz. Dus als het beter, echt beter, met me gaat zal ik hier nog eens terug komen om te beschrijven hoe ik dat heb gedaan!

Wel heb ik ondertussen een andere blog, eentje die helemaal niets met angststoornissen ed te maken heeft! Maar een blog waar ik alle bijzondere dingen die ik meemaak of tegenkom op het net laat zien. Wil je me daar volgen? Stuur me dan een berichtje, dan zal ik de link sturen! (mits je me niet mailt om over angst enz te praten natuurlijk!!)

Ik wil iedereen heel veel succes wensen in zijn/haar missie tegen angst! Ik ben er van overtuigd dat het kan lukken om angstvrij door het leven te gaan! Dus laat je niet ontmoedigen door therapeuten die zeggen dat je ‘er mee moet leren leven’!! Want dat hoeft echt niet!

Doeg!!!!!

Het is weer een tijdje geleden dat ik schreef. Dus het is wel weer eens tijd! Op het moment dat ik dit schrijf zit ik in de trein naar Tilburg. Ik ga weer een bezoekje brengen aan Noel Maasdam, mijn coach. Dat is iedere keer weer een hele onderneming. Eerst moet ik naar Utrecht, dan met de trein naar Den Bosch en dan naar Tilburg. Ik ben dan wel 2 uur zoet. En ik hou er nog steeds niet van om met de het Openbaar Vervoer te reizen… Maar ik doe het voor mezelf zodat ik het uiteindelijk wel leuk kan gaan vinden!
Ik ben dus nog steeds met de methode van Noel bezig. Hij raadde me aan om anderen te leren wat ik van hem heb geleerd. En om dat dan in mijn eigen woorden te doen. Want als je een ander iets leert, leer je zelf ook weer! En dat wil ik dus nu af en toe op mijn weblog gaan doen. Ik ga jullie vertellen wat hij me heeft geleerd.

Ik zal maar eens bij het begin beginnen, dit is wat hij me een van de eerste sessies heeft verteld en waar ik veel aan gehad heb:

Zie de angst eens als een citroen. Stel je voor dat je een citroen gaat eten; je weet hoe zuur hij zal zijn en dus ga je voordat je een hap eet al speeksel in je mond aanmaken. Het is net alsof je de citroen al kan proeven en je mond trekt al een beetje samen bij de gedachte hoe zuur hij zal smaken. Als ik dit schrijf, krijg ik zelfs al speeksel in mijn mond, haha! Maar goed, je eet die citroen dus en hebt al deze ‘symptonen’. Als je dan later op de dag even terugdenkt aan het moment dat je die citroen at, krijg je vast al weer wat speeksel in je mond en het kan zelfs zijn dat je mond al samentrekt door de gedachte aan die zure smaak. Stel je nu eens voor dat je de hele dag aan citroenen denkt. Zal je dan dus ook de hele dag last hebben van die symptonen zoals speeksel aanmaken en het samentrekken van je
mond? Ja, natuurlijk!  Is het dan handig om de hele dag aan citroenen te gaan denken? Nee, natuurlijk niet, dan zit je de hele dag te kwijlen, haha!

Zo is het dus ook met angst; als je de hele dag aan angst denkt, er over leest, dingen opzoekt op het internet, dan heb je dus ook de hele tijd last van de symptonen die daarbij horen. Net zoals bij de citroen. Dus daarom is het niet zo goed om de hele dag met angst bezig te zijn.
Een eerste stap naar een angstvrij leven is dan ook; ‘Niet meer zo veel bezig zijn met angst’.
Dat doe je niet zo 1, 2, 3 maar je kan wel alvast wat dingen laten! Zoals bijvoorbeeld de hele tijd praten over de angst, praten over hoe rot het is, praten over alle vervelende gevoelens die je erdoor krijgt, de lichaamssignalen en ga zo maar door! Want door er zoveel over te praten wordt het niet beter! Dus, praat er zo min mogelijk over! Hoe meer je er over praat, hoe meer je het bestaan van de angst legitimeert! Daaronder valt ook het bezoek aan fora, ik was een vaste klant van angststoornis.com en paniekaanval.nl. Ik was er de hele tijd maar mee bezig; praten met lotgenoten, zoeken naar berichtjes van lotgenoten waar ik iets aan kon hebben. Schrijven op mijn weblog over hoe erg het allemaal is. Meedoen aan tv-programma’s in de hoop dat ik daardoor de juiste hulp kon krijgen. Op Google zoeken naar behandelingen, en ook iedere keer weer een nieuwe behandeling aangaan. (jullie weten inmiddels; ik heb misschien wel 20 verschillende behandelingen gedaan, zonder resultaat) Ik was de hele dag zo ontzettend bezig met angst dat ik dus ook de hele dag last had van symptonen! Net zoals bij die citroen! En je gaat toch ook de niet hele dag aan citroenen denken, vragen aan anderen of ze ook zo’n last van speeksel krijgen als ze aan een citroen denken. Je gaat toch ook geen forum oprichten over citroenen!! Dus waarom wel met angst? De angst word er dus alleen maar groter van!

Toen Noel me dit vertelde dacht ik eerst; ‘Ja, het zal wel!’ En het heeft ook wel een tijdje geduurd voordat ik echt helemaal gestopt ben om me met de angst bezig te houden. Maar nu ben ik al maanden niet meer op een forum geweest, ik zoek niet meer naar ‘oplossingen’, ik praat er niet meer elke dag over met mijn moeder, ik praat er zelfs bijna nooit meer over! En dat heeft me nu zo’n rust gegeven! Ik weet nu ook dat er geen wondermiddel is die me van mijn angst af helpt. Je moet het helemaal zelf doen, je moet je er zelf van bewust worden hoe zeer je je klachten ZELF veroorzaakt. En daar ben ik me nu wel bewust van, ook door gesprekken met Noel hoor! Maar stap 1 is gezet en ik zou niet meer terug willen naar fora of praat-de-hele-dag-over-je-angst-therapie oid. Na al mijn ervaring weet ik ook dat het toch niet helpt omdat je juist de hele tijd bezig bent met angst! Toen ik Noel leerde kennen was het ook een voorwaarde om te stoppen met het zoeken en volgen van allerlei verschillende therapieen. Dat vond ik erg moeilijk, heb er lang over nagedacht maar heb het uiteindelijk gedaan en voel me veeeeel beter dan dat ik me voelde als ik wel therapie volgde. Dus dat heb ik al gewonnen! En ik ben het ook met Noel eens dat het niet goed voor je is om de hele dag over angst te praten!

Voor zover even! Ik zal af en toe eens iets vertellen over de coaching en wat ik nu allemaal verder aan het opstarten ben qua werk enzo! Ook wil ik weer meer foto’s gaan maken, helaas is mijn camera niet goed meer en valt hij steeds uit. Daarom hebben jullie al een tijdje geen foto’s gezien! Mocht ik binnenkort de straatprijs winnen, koop ik een nieuwe en ga ik weer foto’s maken, dus help maar met duimen!

Tromgeroffel………………………………………!!!!

Hier is hij dan, de kleine Keano! Als kleine pup in Bulgarije met zijn zusje:

Wat een moppie he!!! En hieronder foto’s bij ons thuis, ongeveer 3 maanden later:

Hieronder een stukje dat ik afgelopen donderdag heb geschreven:

"Lieve blog-lezertjes, Ik zit nu in de trein naar Tilburg met mijn laptoppie op schoot. Ik vind het nog altijd heel spannend dus ik vermaak me door wat te schrijven of fotoxe2x80x99s te bewerken. Gisteren heb ik beloofd om te vertellen over mijn pup, Keano! Ik wil al heel lang een hond, ik roep al van kleins af aan dat ik een hond wil. Nu doet mijn zus werk voor Animal Rescue Sofia, een organisatie in Bulgarije die zwerfhonden die in een dodingstation zitten redt van de dood en vooral van de mishandelingen die de honden daar krijgen. Echt verschrikkelijk, ik heb de fotoxe2x80x99s gezien. Keano is met 27 andere pups in een put gevonden. De stichting heeft deze pups gered en opgevangen. Dan komen deze honden naar Nederland waar ze in een gastgezin verblijven. Mijn zus is zoxe2x80x99n gastgezin en zij zou Keano opvangen. Mijn moeder en ik hadden al fotoxe2x80x99s gezien en vonden hem meteen een lieverd! Dus nadat mijn zus hem van Schiphol heeft opgehaald is ze naar ons toe gereden om hem te laten zien. En toen waren wij natuurlijk meteen verkocht! Na alle officixc3xable zaken afgehandeld te hebben kwam hij vorige week donderdag bij mij en mijn moeder wonen!! Wat een moppie is het hxc3xa8! We zorgen samen voor hem, als mijn moeder werkt pas ik op en als ik straks werk past mijn moeder op. Zo is hij nooit of niet vaak alleen! De eerste dagen waren best wel even zwaar, ik heb niet veel geslapen. Hij piepte xe2x80x99s nachts en dan sprong ik meteen mijn bed uit. De eerste nachten heb ik dat gedaan en nu probeer ik het niet meer te doen en hem te laten wennen dat hij door slaapt en weet dat wij xe2x80x99s morgens wel weer komen. Maar goed, die slechte nachtrust zorgt er wel voor dat ik kapot ben nu! En daarbij ben je constant aan het opletten; waar is hij, wat doet hij, wil hij spelen, moet hij plassen, oh shit hij heeft in huis geplast enzovoorts. Ik denk soms wel eens; xe2x80x98Waar ben ik aan begonnen?xe2x80x99 Ik heb nog nooit een huisdier gehad dus het is wel even wennen hoor!"

Inmiddels slaapt hij al goed door, tot een uur of 6 of 7 dus dat is al heel mooi! Hij is lekker speels en wil alles onderzoeken dus ik ben zelf ook lekker bezig!!

Zo, daar ben ik weer eens! Dit keer met wat foto’s en een stukkie tekst! Dus Ruud, hier is ie dan!!!

Om te beginnen; ik ben nog steeds aan het werk bij Noel. Het is echt een bewustwordings-proces en soms gaat dat goed, soms wat minder. Maar ik ben nu al 2 keer zelf naar hem toe gegaan, dat wil zeggen, 2 uur reizen!!! Ik ben vorige week donderdag en die week ervoor bij hem geweest! En dat met…… de trein!!! Jawel, met de trein, alleen! Dus dat is al iets heel positiefs! Morgen ga ik weer, ik doe mee met een groepscoaching, die duurt drie donderdagochtenden. Dus ik ben nog bezig maar heb er nog steeds vertrouwen in en Noel ook gelukkig, haha!

Ik doe wel meer dingen nu, zoals naar het bos gaan met mams, dat deed ik eerst echt niet!

Ook ben ik laatst naar Utrecht geweest en ben daar bij de Dom en de kloostertuin geweest:

Het was prachtig herfstweer, dus dat was heerlijk!!

Verder ben ik begonnen en weer gestopt met school. Het was toch nog te zwaar voor me en het werd een straf. Dus ik heb besloten om school even helemaal te vergeten en eerst iets heel anders te gaan doen. Ik ga nu werk zoeken, iets dat ik nog nooit heb gedaan dus heel spannend! Maar dat is ook een onderdeel van het ‘beter’ worden; weer voor mijn eigen geld gaan zorgen. Ik ben nu begonnen met werk als onderwijsassistent op een speciale school. Dit doe ik 1 ochtend en als het van beiden kanten klikt mag ik nog 1 dagdeel erbij komen. Daarnaast wil ik ook een andere baan, iets dat even helemaal niets met het onderwijs te maken heeft. Dat ga ik samen met het UWV uitzoeken maar ik wacht nu al weken op een oproep… Dat gaat niet zo snel daar!

En sinds vorige week heb ik een hondje! Een hele grote beslissing voor mij maar wel een goede! En het is een lieverd! De volgende keer zal ik daar wat meer over vertellen en wat foto’s erbij plaatsen maar ik ga nu stoppen want ik heb zo het idee dat er anders zo een plasje in huis ligt…..

Ik heb een verzoek aan alle THERAPEUTEN die het nodig vinden om op mijn blog reclame te maken voor zijn/haar methode: NIET MEER DOEN alsjeblieft! Ik vind het leuk om berichtjes te krijgen die me steunen, succes wensen enz, maar de therapeuten die reclame maken overheersen nu….

Ik schrijf deze weblog niet om advies te krijgen welke therapie ik moet volgen!! En daarbij, als je mijn weblog daadwerkelijk leest, weet je dat ik al jullie methoden al gedaan heb. EFT, TFT, Mindtuning, NLP, hypnotherapie; je kan het zo gek niet noemen of ik heb het gedaan. En het heeft me allemaal NIET geholpen! En ja, ik heb me er elke keer weer voor de volle 100% voor ingezet en keihard gewerkt!

Dus ALSJEBLIEFT, geen reclame meer voor jouw therapie!

(ik zal binnenkort weer een leuk stukje schrijven met daarbij wat mooie foto’s die ik gemaakt heb!! maar dit moest ik eerst ff kwijt)

Ik krijg de laatste tijd steeds meer berichtjes met de vraag hoe het met me gaat sinds ik bij Noel Maasdam coaching ben gaan volgen. Ik heb 2 coachingsdagen gedaan bij hem. Dat was in een groep met ongeveer een man of 15. Noel heeft heel veel uitgelegd over zijn werkwijze en we hebben oefeningen gedaan, gepraat, gelachen en geluncht! Ik vond het twee fijne dagen, al was het een uur van huis dus ook heel eng! De dagen waren van 10.00 tot 16.00 dus we hebben echt een hele hoop gedaan en gehoord. Dat kan ik hier niet even gaan uitleggen. Van te voren was ik heel sceptisch, ik heb natuurlijk al zo ontzettend veel dingen gedaan om beter te worden! Maar ik heb er nu vertrouwen in. Ik ben hard aan het werk, zo ben ik vorige week weer gestart met school! Dat is in ieder geval de eerste stap! En het is niet makkelijk, hoor! Het is zelf heel moeilijk… Maar dat is ook wat Noel zegt; je moet ZELF weer stappen gaan zetten. Hij doet het niet voor je! Hoe moeilijk het ook is, hoe rot je je ook voelt, hoe erg de paniek ook door je lichaam raast, DOEN! want thuis zitten levert me al helemaal niets op. Maar dat DOEN is nog wel heel eng. Ik doe het ook niet altijd, ben nog geneigd om thuis te blijven, bij mijn moeder, bij de veiligheid. Dus qua gevoel gaat het niet beter, dat moet uiteindelijk wel gaan komen. Vanavond moet ik bijvoorbeeld weer naar school en ben nu al van slag en zou het liefst thuisblijven. Maar als ik thuisblijf, blijf ik de angst voeden. Dan kan ik achter de geraniums blijven zitten tot ik 80 ben. Nou, dat wil ik niet! Ik ben het zoooooo zat om thuis te zitten en mijn leven aan me voorbij te laten gaan! Ik wil het niet meer! Ik wil LEVEN!

Dus op de vraag of Noel mij al heeft geholpen; Qua rotgevoel NOG niet, daar is het nog te vroeg voor. Maar qua instelling wel! Ik doe dingen anders, zo zit ik bijvoorbeeld niet meer op forums te zoeken naar mensen die me kunnen helpen of mensen die al beter zijn. Zo struin ik het internet niet meer af op zoek naar ‘de oplossing’, die is er toch niet. Ik ga weer naar school, ik ga weer vrijwilligerswerk doen. Ik ben gestopt met therapie, ik ben gestopt met de antidepressiva, ik ben gestopt met de kalmeringsmiddelen,  zelfs met roken! (en geloof me, ik voel me hetzelfde als toen ik wel AD en kalmeringsmiddelen slikte, dus hebben ze NIET geholpen) Al voelt het nog klote, ik doe het tenminste nu zo en dat is al meer dan thuis op bed met mijn laptop op schoot!

Dit is wel even voldoende voor nu, vind ik. Over een paar weken zal ik weer een stukje schrijven over hoe het gaat. Dus voor nu: Iedereen heel veel succes! De lotgenoten die even niets van mij horen weten nu dat het hoort bij de coaching en dat het dus niet persoonlijk is. Ik moet nu even alles dat met angst te maken heeft, uit mijn leven bannen! Ik kom vanzelf weer een keer terug! Voor degenen die meer willen weten over Noel Maasdam, kijk even op zijn site; www.angstcoach.nl daar vind je wat meer informatie over zijn werkwijze. Ook kan je eens kijken op; http://noelmaasdam.wordpress.com/ . Daar houdt hij blog bij waarin hij al wat verteld over zijn werkwijze. En als je echt meer wilt weten, bel hem dan even op. Dan kan hij je zelf al het een en ander uitleggen. En wil je weten hoe het met mij verder gaat, kom over een paar weken nog eens terug! Tot dan!

Even snel een berichtje van mij. Ik wil om te beginnen even reageren op Tom Verbroekken. Beste Tom, je zegt dat je mij er blijvend vanaf kan helpen. Je bent de zoveelste die deze belofte aan mij doet en ik vind dat heel erg!! Ik ben er dus ook al meerdere keren ingetrapt en heb een hoop geld neergelegd bij mensen die deze belofte deden. En ik ben alleen maar angstiger en angstiger geworden van alles! Ik heb natuurlijk wel even op je site gekeken, wilde je een eerlijke kans geven. Maar als ik zie dat je met NLP en EFT werkt word ik echt boos! Ik kan me niet voorstellen dat er met deze technieken ook maar iemand helemaal vanaf geholpen is. (ja, van een kleine fobie misschien wel, hoor) Tenminste, ik heb nog nooit iemand gesproken die er door deze technieken vanaf gekomen is. En geloof me, ik heb gezocht naar iemand die er baat bij had, niet gevonden dus! Ik heb allebei deze therapiexc3xabn zelf ook gedaan ben nu nog verder van huis (of misschien juist dichterbij huis, haha) dan daarvoor. En ik heb me echt voor 100% ingezet, hoor! Ik wil niet zeggen dat het voor niemand helpt maar voor iemand zoals ik werkt het dus averechts! En ik vind het heel erg dat hier geen rekening mee gehouden wordt. En dat je mij een belofte doet die je niet na kan komen! Want anders was ik er dus al vanaf!

Ik ben dus nu aan de slag bij Noxc3xabl Maasdam, ook iemand die een belofte heeft gedaan. Waar ik dus ook boos om geworden ben! Alleen Noxc3xabl zegt niet dat HIJ of zijn OEFENINGEN me er vanaf kunnen helpen maar alleen IK!!! Dat IK dus weer dingen moet gaan doen, dat IK mijn leven op moet pakken, dat IK er niet meer over moet praten. Hij doet helemaal niks voor me, alleen dat stukje bewustwording dat je het helemaal zelf moet doen. Ik ben zaterdag naar zijn coaching geweest en vond het erg leerzaam. Alleen heeeeel moeilijk om in de praktijk te brengen. Aankomende zaterdag ga ik weer, de coaching is 2 zaterdagen. Maar ik kan er niet zoveel over zeggen. Hij heeft de hele dag dingen verteld, uitgelegd hoe je lichaam en hersenen werken en nog meer verteld en uitgelegd. Veel te veel om hier te vertellen! En ik moet het zelf eerst nog verwerken, haha! Dus voor de mensen die meer wilden weten over Noel zijn werkwijze, nogmaals; Google zijn naam en lees het dan zelf. Of bel hem op. Mocht ik er echt baat bij hebben, zullen jullie dat wel merken aan mijn berichtjes! Maar ik zal hier even niet zoveel schrijven, misschien wel wat fotoxe2x80x99s plaatsen maar dat weet ik nog niet. 1 van de dingen die ik heb geleerd is namelijk om me niet meer bezig te houden met angst en alles wat daarbij hoort. En voor mij hoort dit daar ook bij. Dus voor nu even: Goodbye, ik kom wel weer een keertje terug op web-streepje-log-land!

Ja, jullie lezen het goed, deze blog gaat over de zee… Ik ben namelijk op de Oosterschelde geweest, heb er zelfs een stukje op gevaren!! Ik ben zondag met mijn moeder naar Zeeland geweest, mijn zus woont daar. Nu is dat 1,5 uur rijden en dus een wereld reis voor me. Maar zij komt daardoor meestal hier heen en dat is natuurlijk niet helemaal eerlijk. Dus we hadden afgesproken dat we zondag zouden komen. Ik heb gereden, in het begin met paniek maar na een tijdje zakte het. Soms komt het dan nog wel terug maar ik ga dan gewoon door. Als ik dan bij mijn zus ben, ben ik erg onrustig en paniekerig en wil ik zo snel mogelijk weer naar huis. Maar nu zei mijn zus ook dat ze dat niet leuk vind, dat we altijd na een uurtje weer naar huis gaan als we bij haar zijn. En dat is ook niet leuk natuurlijk. We hadden het even daarvoor over hun bootje gehad en we besloten om naar de boot te gaan om een stukje te varen. Normaal had ik ‘nee’ gezegd maar nu wilde ik daar eens niet aan toe geven en ben gegaan. Ik dacht dat die boot vast wel ergens in de buurt zou liggen maar eenmaal onderweg bleek dat het nog best een stuk rijden was. Maar goed, vooral doorgaan, haha! We hebben een stukje gevaren, dat was wel leuk, vooral als we heel hard gingen. Alleen het idee dat je er niet af kan, brrr. Toen we naar huis gingen heb ik weer terug gereden, zo heb ik weer wat meer zelfvertrouwen gekregen over mijn rij-skills!!

Gisteren had ik een afspraak waar ik op de fiets heen moest, dat was ongeveer 10 minuten fietsen. En dat vind ik dan 10x zo eng dan helemaal naar Zeeland rijden. Ik denk dat dat komt omdat ik naar Zeeland samen met mijn moeder ben en op de fiets was ik alleen. Maar ik heb het wel gedaan.

Met mijn huis gaat het nog moeizaam, vind het erg moeilijk daar te zijn. Ook hier is het weer zo dat als ik samen met mijn moeder daar ben, ik het beter kan dan alleen. Ik heb er nu 2 nachten geslapen en moet eigenlijk vanavond of morgen weer van mezelf. Ik heb het gevoel dat ik geen eigen plekje meer heb, al mijn spullen staan in het nieuwe huis maar ik ben meer in mijn oude huis. Ik heb het gevoel dat alles me afgepakt wordt! En daar kan ik zo boos om worden! Echt kwaad gewoon, en dan misschien het meest op mezelf. En op het rotgevoel en de situatie, ik verdien het verdomme ook wel eens om gelukkig te zijn!! Maar goed, ik kan die boosheid eindelijk weer eens voelen, dat is ook weer voor het eerst. Dus uiteindelijk misschien positief alleen voelt het klote, haha! Ik had beloofd om foto’s te plaatsen van mijn huis maar daar ben ik op terug gekomen. Ik wil graag anoniem kunnen schrijven hier en dan vind ik dat toch te prive.

Zaterdag ga ik naar de groepscoaching van Noel Maasdam, spannend! Het is bijna een uur rijden dus dat is ook al spannend. Maar ik heb er ook zin in, ben benieuwd of ik er echt wat aan zal hebben. Ik heb hem aan de telefoon al wel vaak gesproken en de dingen die hij zegt zijn veelbelovend. Ook heeft hij al een hoop uitgelegd en ik heb er wel vertrouwen in. De stappen die ik heb gezet (stoppen met Oxazepam, stoppen met therapie, stoppen met het vele praten en schrijven over angst, weer naar school enz) heb ik ook gezet omdat hij me heeft laten inzien dat het niet goed is om in die angstige wereld te blijven van therapie, medicijnen, thuis zitten, met angst bezig zijn. Het is nog heel moeilijk om dat allemaal los te laten, hoor. Want dit is 10 jaar mijn wereld geweest, al mijn zekerheden had ik rond de angst gebouwd. En dat valt nu allemaal weg, dat is ook waar ik dus zo boos om ben. Loslaten is heel zwaar!!! Maar zoals Loesje zegt: ‘Zelfvertouwen, als je alles loslaat heb je beide handen vrij om de toekomst te grijpen!!!’ Mooi he! En deze: ‘Leven is meervoud van lef’ is ook goed, he? Zo heeft Loesje wel meer van die mooie posters waar je kracht uit kan halen! Ik laat het hiernatuurlijk weten hoe het is gegaan zaterdag!!

Wandelen – veulen – bloemen – mooi.

Dezelfde bloemen – dezelfde wandeling – bruggetje.

Volgende dag – wandelen – donkere lucht – verder wandelen.

Nog donkerdere lucht – heel donker – regen – nog hardere regen – lekker.

Volgende dag – zon – zwaan – mooie zwaan.

Nieuwe huis – voor het eerst daar slapen – help – hel – shit.

Alles kut – klote – weer slapen in huis – nog meer kut – klote – fuck – shit – pffffffffffffffffff

Weer bij moeder slapen – bijkomen – druk voelen – nog meer druk – mensen die bellen hoe het was – nog meer druk – van mezelf moeten – nog meer druk – druk – druk – druk.

Afspraak met mezelf gemaakt – alleen daar slapen als het haalbaar is – druk is minder.

Paar dagen later – zon – naar het water – voetjes van mij en mams – mooie vogel.

Gisteren – lekker weer – naar het water – lekker – gezwommen – fijn – uit eten geweest – goede dag!

Vandaag – benauwd – pfff – pfff – pfff – klotegevoel – wanhoop – moe, doodmoe van het strijden – beter willen zijn!

Knopen doorhakken, nou dat heb ik wel gedaan de laatste tijd!! Ik heb er weer een paar doorgehakt; ik heb besloten om helemaal te stoppen met de Oxazepam!! Ik was al aan het afbouwen maar nu ineens ben ik ermee gestopt! Het gaat wel redelijk, ben wel weer wat meer gespannen maar dat hoort er een beetje bij. Mocht ik het echt nodig hebben is het geen drama als ik er toch eentje neem, maar ik neem ze niet meer standaard 3x per dag. Het eerste wat ik deed als ik wakker werd, was een oxa nemen. Daarna pas ging ik plassen, douchen, eten etc. Verder heb ik nog een (hele grooote) beslissing genomen; ik ga weer beginnen met school!! Vind het doodeng, want stel dat ik het weer niet haal? Ik durf nog geeneens naar het winkelcentrum, en mijn school is in een andere stad! En het begint over een paar weken alweer! Maar ik ga het toch doen, haha! En ik zie het wel! Maar ik wil gewoon lerares worden, en al moet ik het 10x overdoen, ik zal mijn diploma halen!

Ik had voor rmijn (therapie)groep gelukspoppetjes gemaakt. Je ziet dat heel veel mensen gelukspoppetjes of kleine boeddha’s meegeven na de therapie. Dus ik heb een beetje de draak ermee gestoken. Ik heb de gelukspoppetjes zelf nagemaakt en heb er een briefje bij gedaan. Dat zit bij de echte gelukspoppetjes ook, over waar ze gemaakt zijn en over het geluk dat ze geven. Dus ik heb op het briefje gezet dat ze dit poppetje in hun portemonnee moeten doen en dat al het geluk op ze af komt. Dat ze geen therapie of pillen meer nodig hebben zolang ze dit poppetje bij zich dragen. Ik was zelf namelijk toch altijd wel op zoek naar ‘xc3xadets’ of ‘iemand’ die mij van mijn angsten af kon helpen. Een wonderpil of wonderdokter. En was ook heel bijgelovig of eigenlijk wel dwangmatig, om mijn angsten te bezweren. En dat ben ik ook aan het loslaten, ik voer mijn dwanghandelingen steeds minder uit, met het idee van; stel dat het uitkomt (hetgene wat ik dan op zo’n moment bezweer) is dat kut maar dat kan ik echt niet vermijden door te ‘dwangen’. Dus ook weer iets positiefs! Ik zal even een foto van de poppetjes laten zien:

Gisteravond ben ik naar een vriend geweest, hij had bezoek dus het was best druk. Maar ben er even gezellig bij gaan zitten! Zo had ik ook iedereen weer eens gezien. Ik wil weer vaker naar hem toegaan, het is altijd gezellig daar. Vanavond ben ik weer een stuk gaan wandelen. Ik ga meestal een bepaald stuk en dan via het bruggetje weer terug. Maar vanavond wilde ik een stukje verder en wilde dan bij het volgende bruggetje weer terug. Maar toen ik daar vlakbij was, wilde ik nog een stukje verder, en toen ik weer bij een punt was waar ik weer terug kon, wilde ik weer verder! En dat heb ik dus ook gedaan. Het was al laat en dus ook al donker. Ik heb wel foto’s gemaakt maar ze zijn allemaal mislukt. Ik heb er wel eentje gemaakt van een weggetje. Op dat weggetje besloot ik om nxc3xb3g een stuk verder te gaan en dat weggetje te volgen ipv het zijweggetje terug te nemen :

Dus in die wandeling alleen al heb ik een hoop knopen doorgehakt, haha!!

Ik ga weer stoppen, heb al weer lang genoeg achter de computer gezeten!! Doeg!